| nr. 2 (12) - czerwiec, lipiec, sierpien 2000 [ ASCII ] | ( wersja ISO 8859-2 ) | ( wersja CP-1250 )
Bez konca i inne wiersze
Bez konca zawieszony gdzies pomiedzy jawa a snem ujrzalem drzwi, za nimi twarz wyciagnalem dlon, by otworzyc je chcialem przekroczyc prog, spadlem w czern, poczulem jak opadam w gesta mgle zawieszony gdzies pomiedzy jawa a snem, pomiedzy zycia granica a smiercia, slysze glos, odwracam sie, zobaczylem cien umknal bezszelestnie zanim odezwalem sie zanim zdazylem zapytac czemu, powiedz mi wciaz nie moge wyjsc przeciez widze, ze drzwi stoja otworem pragne znowu zyc, lecz ze smiercia pogodze sie pomoz mi, otworz drzwi, wypusc mnie wokol gesta mgla, w tunelu maly punkt nadziei plomyk wciaz we mnie sie tli chce otworzyc drzwi, w mgle opadam znow a za tymi drzwiami stoisz ty czemu, powiedz mi, nadal wisze tu pomiedzy drzwiami, ktorych progow przekroczyc nie moge za nimi szczescie, widze je za nimi zycie albo smierc za nimi noc, po ktorej znow nastanie dzien jak rzeczywisty sen, za drzwiami twarz dotykam jej, naciskam klamke dotykam mgly, ucieka dzien w strone smierci zwracam sie, lecz slysze tylko cichy smiech, gdzies w oddali zobaczylem ten sam cien ucieka znow, ta twarz ze snu widzialem ja, dotknac chcialem ujrzalem jak zamienia sie za drzwiami w smierc odwracam sie, krzyczec chce: "zostan tu, zatrzymaj sie" nie zostawiaj mnie samego w tej nicosci czemu, powiedz mi, wciaz nie moge wyjsc chociaz drzwi otwarte sa przede mna przekraczam prog, opadam w czern minal sen, budze sie, widze drzwi, a za nimi czern pragne walczyc, pragne zyc pragne smierci, zeby byc za tymi drzwiami, ktore widze w ciemnosci za nimi twarz, za nimi ty pragne sie poddac, pragne snic chce zbudzic sie, ujrzec dzien, otworzyc oczy zobaczyc znowu tamta twarz wyciagnac dlon, dotknac jej, zanim znow okaze sie, ze to... cien 28 stycznia 1998 Labirynt poszukam drogi wsrod nagich skal wsrod kamieni chlostanych przez wiatr przebiegne przez pustynny piach pofrune wysoko, az do gwiazd stamtad spogladal bede w dol na morza wzburzone i szczyty gor zejde pod ziemie, cicho jak duch poszukam siebie wsrod twoich snow przez twoje okno po cichu sie wkradne poszukam wszystkich skrytych marzen w myslach odczytam kazde pragnienie potem po cichu odejde jak cien kiedy obudzisz sie i staniesz przy oknie zobaczysz jak kruk czarny plonie i reszta swiata w ogniu stanie piekielnym wtedy uslyszysz spiew cichy, zlowieszczy ja wtedy zejde po schodach kamiennych tam, gdzie mrok panuje bezkresny odnajde kamien zimny jak lod zagubie sie w labiryncie snow gdy swiat w koncu plonac przestanie ucichnie spiew i smierci wolanie i deszcz zaplacze lzami ciezkimi wtedy moje serce bic przestanie luty 1998 Zwierciadlo spotkalem czlowieka byl szary i smutny byl sam jak w kamieniu rzezbiony po prostu stal i nic nie mowil deszcz padal bez przerwy twarz mu zalewal nie skarzyl sie po prostu stal i nic nie mowil podszedlem blizej ta twarz... tak znajoma te oczy... tak znajome nie poruszyl sie nie drgnal po prostu stal bez slowa nie zwracal uwagi na to, ze moknie stal bez ruchu, samotnie czegos szukal w oddali bez slowa po prostu stal i patrzyl moze czekal na kogos? Nie chcialem pytac Moze czekal I ten ktos nie przyszedl? Moze szukal w oddali Kogos bliskiego? Nie... Po prostu stal Wzrok w jednym punkcie utkwiony Bez ruchu Spojrzalem w te oczy ...tak znajome ujrzalem w nich lze w niej bylo wszystko byly smutek i radosc byl ktos bliski byla zlosc byl strach przed czyms nowym i troska o to, co minelo byl ktos znajomy byl gorzki smiech bylo cos jeszcze... oczekiwanie na smierc Bernard Lipinski { eddi@go2.pl }
| 21 |  |
The VALETZ Magazine : http://magazine.valetz.art.pl { redakcja@valetz.art.pl } (c) by The VALETZ Magazine. Wszelkie prawa zastrzezone.