| nr. 2 (12) - czerwiec, lipiec, sierpień 2000 [ CP-1250 ] | ( wersja ASCII ) | ( wersja ISO 8859-2 )
Bez końca i inne wiersze
Bez końca zawieszony gdzie? pomiędzy jawą a snem ujrzałem drzwi, za nimi twarz wyciągnąłem dłoń, by otworzyć je chciałem przekroczyć próg, spadłem w czerń, poczułem jak opadam w gęstą mgłę zawieszony gdzie? pomiędzy jawą a snem, pomiędzy życia granicą a ?miercią, słyszę głos, odwracam się, zobaczyłem cień umknął bezszelestnie zanim odezwałem się zanim zdążyłem zapytać czemu, powiedz mi wciąż nie mogę wyj?ć przecież widzę, że drzwi stoją otworem pragnę znowu żyć, lecz ze ?miercią pogodzę się pomóż mi, otwórz drzwi, wypu?ć mnie wokół gęsta mgła, w tunelu mały punkt nadziei płomyk wciąż we mnie się tli chcę otworzyć drzwi, w mgłę opadam znów a za tymi drzwiami stoisz ty czemu, powiedz mi, nadal wiszę tu pomiędzy drzwiami, których progów przekroczyć nie mogę za nimi szczę?cie, widzę je za nimi życie albo ?mierć za nimi noc, po której znów nastanie dzień jak rzeczywisty sen, za drzwiami twarz dotykam jej, naciskam klamkę dotykam mgły, ucieka dzień w stronę ?mierci zwracam się, lecz słyszę tylko cichy ?miech, gdzie? w oddali zobaczyłem ten sam cień ucieka znów, ta twarz ze snu widziałem ją, dotknąć chciałem ujrzałem jak zamienia się za drzwiami w ?mierć odwracam się, krzyczeć chcę: "zostań tu, zatrzymaj się" nie zostawiaj mnie samego w tej nico?ci czemu, powiedz mi, wciąż nie mogę wyj?ć chociaż drzwi otwarte są przede mną przekraczam próg, opadam w czerń minął sen, budzę się, widzę drzwi, a za nimi czerń pragnę walczyć, pragnę żyć pragnę ?mierci, żeby być za tymi drzwiami, które widzę w ciemno?ci za nimi twarz, za nimi ty pragnę się poddać, pragnę ?nić chcę zbudzić się, ujrzeć dzień, otworzyć oczy zobaczyć znowu tamtą twarz wyciągnąć dłoń, dotknąć jej, zanim znów okaże się, że to... cień 28 stycznia 1998 Labirynt poszukam drogi w?ród nagich skał w?ród kamieni chłostanych przez wiatr przebiegnę przez pustynny piach pofrunę wysoko, aż do gwiazd stamtąd spoglądał będę w dół na morza wzburzone i szczyty gór zejdę pod ziemię, cicho jak duch poszukam siebie w?ród twoich snów przez twoje okno po cichu się wkradnę poszukam wszystkich skrytych marzeń w my?lach odczytam każde pragnienie potem po cichu odejdę jak cień kiedy obudzisz się i staniesz przy oknie zobaczysz jak kruk czarny płonie i reszta ?wiata w ogniu stanie piekielnym wtedy usłyszysz ?piew cichy, złowieszczy ja wtedy zejdę po schodach kamiennych tam, gdzie mrok panuje bezkresny odnajdę kamień zimny jak lód zagubię się w labiryncie snów gdy ?wiat w końcu płonąć przestanie ucichnie ?piew i ?mierci wołanie i deszcz zapłacze łzami ciężkimi wtedy moje serce bić przestanie luty 1998 Zwierciadło spotkałem człowieka był szary i smutny był sam jak w kamieniu rzeYbiony po prostu stał i nic nie mówił deszcz padał bez przerwy twarz mu zalewał nie skarżył się po prostu stał i nic nie mówił podszedłem bliżej ta twarz... tak znajoma te oczy... tak znajome nie poruszył się nie drgnął po prostu stał bez słowa nie zwracał uwagi na to, że moknie stał bez ruchu, samotnie czego? szukał w oddali bez słowa po prostu stał i patrzył może czekał na kogo?? Nie chciałem pytać Może czekał I ten kto? nie przyszedł? Może szukał w oddali Kogo? bliskiego? Nie... Po prostu stał Wzrok w jednym punkcie utkwiony Bez ruchu Spojrzałem w te oczy ...tak znajome ujrzałem w nich łzę w niej było wszystko były smutek i rado?ć był kto? bliski była zło?ć był strach przed czym? nowym i troska o to, co minęło był kto? znajomy był gorzki ?miech było co? jeszcze... oczekiwanie na ?mierć Bernard Lipiński { eddi@go2.pl }
| 21 |  |
The VALETZ Magazine : http://magazine.valetz.art.pl { redakcja@valetz.art.pl } (c) by The VALETZ Magazine. Wszelkie prawa zastrzeżone.