nr. 2 - wrzesień 98 (CP-1250) | ( wersja ASCII ) | ( wersja ISO 8859-2 )
Wiersze Artur Marach (artmar@friko6.onet.pl) Prezentowane wiersze pochodzą z tomiku "Swobodny Żongler Słowotworu", dla którego autor poszukuje wydawcy. Z innymi wierzami Artura Maracha można zapoznać się na jego stronoe osobistej: http://friko6.onet.pl/sz/artmar/artur2.htm.
| Krótki Wiersz O Niczym Z apadła noc, w krąg panowały ciemności i nic nie było widać. Życie P o aminokwasach Przez łańcuch DNA Poprzez spiralę czasu Istota w przestrzeń gna Tak gna od punktu - Nic Tak gna od czasu zero Przez wirus i bakterie Rośliny i zwierzęta Zatrzyma się w człowieku I nic już nie pamięta I nie wie też już nic Skąd wzięła się i po co? A jedno to co wie, To to, że wie, że Jest! 17.10.1997 r. ( u Przemka, THC, Alk., Mike Oldfield ) Wysypisko śmiechu W pogańskim tańcu życia, Wśród groteskowych min Straciłem cud dzieciństwa Zgubiłem śmiech bez win. Już nie znam tej radości Beztroski minął czas W śmietniku ma niewinność Dzieciństwo poszło w las. Cywilizacja śmierci Zabiła moje sny Na wysypisku śmieci Jest umysł mój i łzy. Na wysypisku śmiechu Mój umysł pełen grzechu.
Leśna polana W śród traw usiadłaś Na kwietnym dywanie Między drzew pniami Na leśnej polanie. Ja ścieżką z gęstwiny Co gdzieś w mroku ginie Wyszedłem wprost na Ciebie Marząc o dziewczynie. Ciszę tak misternie W pajęczynach tkaną Zniszczył trzask gałązki Tam gdzie krok mój stanął. Wzrok mój z Twoim W lot się spotkał W środku lasu Początek wieczności to I koniec czasu. Sama z motylami Jak ta Ewa w raju Piersi uda Twe rozgrzane Pierwszym słońcem w maju. Za oczu przykładem Usta pierwej poszły Ciała nasze w jednym Bram rozkoszy doszły. I tak to trwaliśmy Jak ogień i woda Jako mądry człowiek I głupia przyroda. Jak duch i materia Jak żona i mąż Jak ten który Jest I przedwieczny wąż. Bezkształtny Zenio Z enio był bardzo spokojny, aż do chwili wybuchu wojny. A na wojnie, jak to na wojnie. Czasem tu, czasem tam pierdolnie. Zenio jest teraz bezkształtny, stracił swój kształt na wojnie. |
| Swobodny Żongler Słowotworu - D o krytyków, recenzentów, cenzorów i innych speców od słowa pisanego - wy ktuży hcecie zamknąć wolnego duha myśl nieójażmioną w ramkah waszei horei percepcyi wy kturyh bólwersuje myśl swobodna tylko dlatego że wymyka się waszym regółkom i nie respektuje zasad narzuconyh jej i obcych wy dzieci inkwizycji palący na stosach krytyki najbardziej wartościowe indywidualności zabujcy kultury mordercy poezji zaciskający pentle na naszej szyi Bluźniercy! Nie uczcie wiatru, gdzie ma wiać. Nie mówcie ogniowi, jak palić ma. Wulkan wybucha kiedy chce. Słońce świeci bez waszej woli. Chmura nieuchwytna jest i basta! Poezja to nie matematyka Waszym mózgom się wymyka. Nie złapiecie jej za skrzydła w locie Oceniajcie lepiej dziury w płocie Nie obchodzi mnie wasza krytyka Ani wasza cenzura. Dla mnie to jest właśnie poezja Chociaż dla was pewnie bzdura. I nie straszne mnie wasze milczenie. Będę pisał jak chcę I będę drukował Choćby każdy z was Się od tego rozchorował Będę z boku stał Sam jeden przeciw wszystkim Będę mówił, myślał, śpiewał Bo mam nieśmiertelną duszę Jestem sam, oddzielna wolna ma istota, Ty jesteś mądry, myślisz może, Żem idiota Mam to gdzieś! Ja wiem, że pewnie cię nie wzruszę Kiedy powiem, że ty musisz wszystko, A ja mogę, ja nie muszę. Mogę napisać - gura Zamiast - góra, Mogę napisać - hurma A nie - chmura, Lecz mogę też - gżegżółka. A Ty musisz! Bo jesteś: ortografem, recenzentem, cenzorem, literatem - słowa katem! Jam wolny duch. Swobodny żongler słowotworu. Ja piszę tu. Ja piszę tam. Nie według reguł. Lecz z wyboru.
36
The VALETZ Magazine [ http://magazine.valetz.art.pl ] lub [ http://venus.wis.pk.edu.pl/magazine ] kontakt: magazine@valetz.art.pl oraz redakcja@valetz.art.pl
(c) Wszelkie prawa zastrzeżone. Odpowiedzialność za treści tekstów i prac graficznych spoczywa na barkach ich autorów, a poglądy wyrażane przez nich nie zawsze zgadzają się z poglądami redakcji. |