| nr. III - pazdziernik 1998 [ ASCII ] | ( wersja ISO 8859-2 ) | ( wersja CP-1250 )
Wiersze Artur Dlugosz (arti@valetz.art.pl) Roza z dala od siebie stopy bacznie stawiam bo oto pode mna lezy roza kolce jej wylamane zdazyly skruszec wydarte z drobnego ciala kwiat o zmierzwionych platkach jak czupryna dziecka przesiaknietych bolem i brudem przycupnal niepostrzezenie na krawedzi swiata krawedzi plyty chodnikowej siadam i ja straciwszy kolejny element zdrowia z bliska wyglada jeszcze gorzej nie smiem zagadnac a roza glowe chowa dostrzegam piekaca barwe wstydu nagle jej cialo lodyga preznieje w spazmie walki zdeptane liscie chciwie pna sie ku swiatlu a kwiat dotad przywiedly do ziemi podrywa sie w gore mocno wierzyc zaczynam w duchu ja dopinguje to niemal slychac jak zycie w niej bulgoce wrze cala struktura organizmu taka dumna piekna i czerwona na swiat stroszy kolce choc z ran po nich wyplywa woda stercze kolo niej jak wspolwinny jej losu tylko pomruki wychodza z mego gardla a roza nadal sie zmaga i widac jak powoli slabnie uciekam wzrokiem lecz patrzy wprost na mnie kiedy upada podsuwam pod nia zlaczone dlonie laduje miekko amortyzuje jej upadek prezy raz jeszcze swoje cialo gdy bol ja dostaje kuli sie w klebek nieruchomieje i zamiera z troska przytulam ja do siebie pod kurtke wkladam chyba nie slysze bicia jej serca szepcze cos placzac staram sie przydac dziekuje glaszczac me usta kwiatem 94.01 Wewnatrz W twojej duszy posrod krat moralnosci siedzi Diabel. W twojej duszy posrod krat moralnosci Diabel modli sie. Zimne prety twojej moralnosci wycisnely na nim pietno. W twojej duszy posrod krat moralnosci nie ma juz nikogo. Nawet Diabla, bowiem Jego modlitwa zostala wysluchana. 92.11.27 wieczorem... wieczorem siadam w fotelu ktorego wcale w mym pokoju nie ma wieczorem fajke w zebach miele choc niepalacym jestem od dziecka wieczorem kota na kolanach glaszcze choc pies u stop mych wiernie czuwa wieczorem dlonmi swiaty kreuje w tych swiatach zlo nie zwycieza wieczorem w sferze ciszy umieram wskrzesza mnie odglosy poranka 93.06 Dom wariata bylem wczoraj u wariata zawiodl mnie tam wczesnym rankiem po nocy spedzonej nad kadzia taniego wina na drzwiach krzyz na krzyzu czlowiek wariat napotyka me pelne zdziwienia spojrzenie To Judasz wyjasnia usmiechajac sie pomyslowo w korytarzu lapie sie za gardlo bialka pecznieja z oczodolow a w przelyk ktos wbija mi pal wariat spoglada na me meki zupelnie normalnie i mowi To ozon Chroni przed ultrafioletem popycha mnie przodem Kolej na salon sam nie wiem jak tam dojde spotyka mnie istna niespodzianka pokoj urzadzony w dobrym stylu nie widac tu nic co swiadczyloby o braku wlascicielowi ktorejkolwiek klepki a jednak nie zawodze sie na nim wchodze w glab pomieszczenia i ze wszystkich stron tryskaja na mnie fontanny wody i piany odwracam sie z blagalnym spojrzeniem Panska temperatura byla wyzsza niz otoczenia wariat bezradnie rozklada rece podaje cieply recznik frotte i szlafrok Prosze, niech pan sie przebierze i wytrze Nie tu dodaje widzac me wahanie W lazience O NIE, CO TO, TO NIE NIE WEJDE TAM ZA NIC W SWIECIE I kto tu jest wariatem wariat bezwladnie siada na krzesle 93.06.27
33
The VALETZ Magazine [ http://magazine.valetz.art.pl ] lub [ http://venus.wis.pk.edu.pl/magazine ] kontakt: magazine@valetz.art.pl oraz redakcja@valetz.art.pl (c) Wszelkie prawa zastrzezone. Odpowiedzialnosc za tresci tekstow i prac graficznych spoczywa na barkach ich autorow, a poglady wyrazane przez nich nie zawsze zgadzaja sie z pogladami redakcji. Redakcja The VALETZ Magazine nie zwraca nadeslanych materialow, zastrzega sobie tez prawo do skracania tekstow. Materialy prezentowane na lamach The VALETZ Magazine sa wlasnoscia ich autorow i jako takie sa chronione przez ustawe o prawach autorskich.