| nr. III - październik 1998 [ CP-1250 ] | ( wersja ASCII ) | ( wersja ISO 8859-2 )
Wiersze Artur Długosz (arti@valetz.art.pl) Róża z dala od siebie stopy bacznie stawiam bo oto pode mną leży róża kolce jej wyłamane zdążyły skruszeć wydarte z drobnego ciała kwiat o zmierzwionych płatkach jak czupryna dziecka przesiąkniętych bólem i brudem przycupnął niepostrzeżenie na krawędzi świata krawędzi płyty chodnikowej siadam i ja straciwszy kolejny element zdrowia z bliska wygląda jeszcze gorzej nie śmiem zagadnąć a róża głowę chowa dostrzegam piekącą barwę wstydu nagle jej ciało łodyga prężnieje w spazmie walki zdeptane liście chciwie pną się ku światłu a kwiat dotąd przywiędły do ziemi podrywa się w górę mocno wierzyć zaczynam w duchu ja dopinguję to niemal słychać jak życie w niej bulgoce wrze cała struktura organizmu taka dumna piękna i czerwona na świat stroszy kolce choć z ran po nich wypływa woda sterczę koło niej jak współwinny jej losu tylko pomruki wychodzą z mego gardła a róża nadal się zmaga i widać jak powoli słabnie uciekam wzrokiem lecz patrzy wprost na mnie kiedy upada podsuwam pod nią złączone dłonie ląduje miękko amortyzuję jej upadek pręży raz jeszcze swoje ciało gdy ból ją dostaje kuli się w kłębek nieruchomieje i zamiera z troską przytulam ją do siebie pod kurtkę wkładam chyba nie słyszę bicia jej serca szepczę coś płacząc staram się przydać dziękuje głaszcząc me usta kwiatem 94.01 Wewnątrz W twojej duszy pośród krat moralności siedzi Diabeł. W twojej duszy pośród krat moralności Diabeł modli się. Zimne pręty twojej moralności wycisnęły na nim piętno. W twojej duszy pośród krat moralności nie ma już nikogo. Nawet Diabła, bowiem Jego modlitwa została wysłuchana. 92.11.27 wieczorem... wieczorem siadam w fotelu którego wcale w mym pokoju nie ma wieczorem fajkę w zębach mielę choć niepalącym jestem od dziecka wieczorem kota na kolanach głaszczę choć pies u stóp mych wiernie czuwa wieczorem dłońmi światy kreuje w tych światach zło nie zwycięża wieczorem w sferze ciszy umieram wskrzeszą mnie odgłosy poranka 93.06 Dom wariata byłem wczoraj u wariata zawiódł mnie tam wczesnym rankiem po nocy spędzonej nad kadzią taniego wina na drzwiach krzyż na krzyżu człowiek wariat napotyka me pełne zdziwienia spojrzenie To Judasz wyjaśnia uśmiechając się pomysłowo w korytarzu łapię się za gardło białka pęcznieją z oczodołów a w przełyk ktoś wbija mi pal wariat spogląda na me męki zupełnie normalnie i mówi To ozon Chroni przed ultrafioletem popycha mnie przodem Kolej na salon sam nie wiem jak tam dojdę spotyka mnie istna niespodzianka pokój urządzony w dobrym stylu nie widać tu nic co świadczyłoby o braku właścicielowi którejkolwiek klepki a jednak nie zawodzę się na nim wchodzę w głąb pomieszczenia i ze wszystkich stron tryskają na mnie fontanny wody i piany odwracam się z błagalnym spojrzeniem Pańska temperatura była wyższa niż otoczenia wariat bezradnie rozkłada ręce podaje ciepły ręcznik frotte i szlafrok Proszę, niech pan się przebierze i wytrze Nie tu dodaje widząc me wahanie W łazience O NIE, CO TO, TO NIE NIE WEJDĘ TAM ZA NIC W ¦WIECIE I kto tu jest wariatem wariat bezwładnie siada na krześle 93.06.27
33
The VALETZ Magazine [ http://magazine.valetz.art.pl ] lub [ http://venus.wis.pk.edu.pl/magazine ] kontakt: magazine@valetz.art.pl oraz redakcja@valetz.art.pl (c) Wszelkie prawa zastrzeżone. Odpowiedzialność za treści tekstów i prac graficznych spoczywa na barkach ich autorów, a poglądy wyrażane przez nich nie zawsze zgadzają się z poglądami redakcji. Redakcja The VALETZ Magazine nie zwraca nadesłanych materiałów, zastrzega sobie też prawo do skracania tekstów. Materiały prezentowane na łamach The VALETZ Magazine są własnością ich autorów i jako takie są chronione przez ustawę o prawach autorskich.