| nr. 5 (V) - grudzien 1998 [ ASCII ] | ( wersja ISO 8859-2 ) | ( wersja CP-1250 )
Tytul ogarniety cudzyslowiem I INNE UTWORY
Jestem zepchniety w otchlan zawrotow glowy, przyziemnych ucieczek, ogarnia mnie idealny brak sensu, uczciwej prawdy, latwosci pytania. Jestem ograniczony lancuchami naiwnej moralnosci, obludnej sprawiedliwosci, ktore sa jedynymi krzywymi wyznacznikami, tepego przystosowania do zycia. Chcialem przeswietlic ciemnosc samotnosci, szukajac swiatla akceptacji, u kogos dla mnie stworzonego, lecz me rece sa zbyt watle na prostackie zakazy, uwypuklenia glupoty. Musze zdobywac zamki falszywych przeswiadczen, poczuc sie wyzwolonym z ciernistej sciany, raniacej jednoczesnie me serce i wolnosc * * * Los ...w swietle lampy wiruje platek sniegu kruczy delikatny jak ludzkie zycie latwo sie topi jak zapal ciala biega tu i tam raz w jedna raz w druga strone zaleznie od wiatru losu czasem tez pedzi na leb na szyje w swoim zwariowanym tempie czesto napotyka inny platek z ktorym tworzy jedno albo ucieka wystraszony odmiennoscia im dluzej wiruje tym coraz bardziej pochyla sie ku ziemi by wreszcie opasc wsrod sobie podobnych co bedzie potem pewnie bezczelna miotla dozorcy zmiecie je razem w jedno miejsce lub tez niewinne raczki dzieciece nakresla z niego wielkiego balwana * * * ...kazdego... znam kazdy centymetr swojej wspinaczki do nicosci kretej drogi przyziemnej ucieczki betonowe podparcia drewniane upadki wszystko to metaforyzuje moja droge krzyzowa cierpienie ktorego swiatlo widze gdy jestem syty wbija szpony bolu w me mysli przeistacza cialo w hebefrenistycznego molocha wiem ze nie dano mi wielkiej magii przemiany ludzkich wartosci bladzacych miedzy ucieczka a teoria ale wiem ze dzieki mym staraniom bedzie mi gdzies kiedys lepiej * * * 010 gdzies tam jest horyzont -zakreslony barwa kresu- istnieje samotnie otoczony -z braku doswiadczen innosci- niedoscigniety ideal perepetuum mobile -wielki dzentelmen chlodnym okiem- majacy wszystko nie mogacy sie ruszyc bywajacy wilce sztucznym gdy sie do przyslania KCN A oto kameleon- na lisciu pustka wzdycha, wierci sie, przyszlosc popycha... czas nadszedl - lisc spadl a z nim kameleon spada, wiruje odleglosc przepowiada... lezy na piasku - a pod nim pustka szarpie i liczy, gdy ziemia drapie zapada nizej - piach sie poruszyl zapadl, zasepil sie i przepadl
Michal Marcinik { pyton@wirtual.pl }
| 39 |  |
The VALETZ Magazine : http://magazine.valetz.art.pl { magazine@valetz.art.pl } (c) by The VALETZ Magazine. Wszelkie prawa zastrzezone.