| nr. 2 (VII) - kwiecien, maj 1999 [ ASCII ] | ( wersja ISO 8859-2 ) | ( wersja CP-1250 )
Wiersze, a w zasadzie piosenki
Pokuta serca Pamietasz ow wieczor, gdy swierszcze cykaly? W noc ciemna ksiezyca latarnia zablysla I nagle tak jasnym to wszystko sie stalo Fontanna uczucia, juz koniec domyslow Ze tak juz zostanie, ja wtedy myslalem To chyba by bylo najlepszym pomyslem Szatanski glos szepnal: "To malo, za malo" Do uczuc plomienia dolaczyl czar zmyslow Pamietasz ow ranek wilgotny, deszczowy? Po trudnej rozmowie nam rozstac sie przyszlo Bezsilne lzy nieba spadaly na glowy Nie mogac pogodzic sie z tym, ze "nie wyszlo" Choc wczesniej na wszystko bylismy gotowi W obliczu trudnosci zludzenie to pryslo Skuteczniej to nizli powietrze morowe Zabilo w nas wszystko i precz gdzies odeszlo Pamietam... I dzisiaj niekiedy Cie widze Gdy z mezem i dziecmi na spacer wychodzisz Lecz jakos ku Tobie ja podejsc sie wstydze By razem wspominac: "Gdy bylismy mlodzi..." Nie musisz sie bac mnie, ja nie nienawidze Ani nie oskarzam, ze jestem "na lodzie" Lecz widzac Twe szczescie ja swoim sie brzydze Ja - to ten gosc, Ciebie co widzac - odchodzi... [1995]
Dobrowolny wyrok Chciales poznac swiat Najdalszy egzotyczny lad Chciales wlasny kraj Przemierzyc pieszo wszerz i wzdluz Chciales wielkim byc Postacia z pierwszych gazet stron Chciales zrobic zryw Samotnie wladac rzadem dusz Chciales wiedziec o Czym szumia liscie starych drzew Chciales w wody ton Zanurzyc najgoretsze dni Chciales bardzo tez Zrozumiec lesnych ptakow spiew Chciales wiele lecz Nauczke zycie dalo Ci Teraz patrzac w ognia blask Wedrujesz wstecz, wedrujesz wglab Cisza dookola tak Wyraznie ten wyrzuca blad W pogoni za uluda Straciles wlasny dom I przyjaciol jasny krag Rozwial wiatr Uciekajac przed nuda Zdradziles milosc swa Dobrowolny wyrok: zo- Stales sam [1999]
* * * Serce wykute z kamienia Wyschniete platki rozy Slowa, rozmowa, westchnienie Czas, ktory sie nie dluzy Mija kolejny dzien zycia Co zyciu w twarz uraga Rosnie wciaz wskaznik zuzycia I nic juz Cie nie wciaga Czasem powroci przelotnie Wspomnienie, ktore boli Walczysz znow w ciszy, samotnie Nie przegrac, nie pozwolic... Mowia, ze czas goi rany Lecz pamiec pozostaje Razem z kapiela wylany Przegrana swa wyznajesz Wkolo znajomych tysiace "Przyjaciol" cale mrowie Trwaja, pomniki siedzace Pomoga, lecz nie Tobie Wczoraj umarla nadzieja Nie majac sily, z glodu Dzisiaj juz nikt sie nie smieje "Patrz pani! Taki mlody..." Jednak na przekor zwatpieniu Ze tyle blednych sciezek Nie zabijajac sumienia Ja ciagle w zycie wierze [1994]
Wojciech Golabowski { golabows@ae.katowice.pl }
| 26 |  |
The VALETZ Magazine : http://magazine.valetz.art.pl { redakcja@valetz.art.pl } (c) by The VALETZ Magazine. Wszelkie prawa zastrzezone.