| nr. 4 (IX) - październik, listopad 1999 [ CP-1250 ] | ( wersja ASCII ) | ( wersja ISO 8859-2 )
Piaskowe zamki fragmenty
Nikt mnie nie zna
Ilustracja: Łukasz Matuszek
Nikt mnie nie zna przecież Nikt nie może mieć na własność moich słów i gestów To wygodne, prawda? Widzisz tylko mój cień na ścianie Czy obrócisz się, by mnie złapać? Przecież i cień ma swą wartość I może odejść zaginąć Warszawa, 17 października 1990 Dłonie Dłonie leżące na stole wspierające się o siebie Mówisz mi: popatrz na jej dłonie zanim spojrzysz na nią Są bardziej nagie niż ona być może są bardziej prawdziwe Ale ja patrzę na twarz w półcieniu Nie na dłonie - to nic wielkiego Warszawa, listopad 1990 W każdej kropli W winie tkwi zbytnia prawda odsłania duszę, niszczy więzy jedno słowo w czasie wina W winie tkwi słabość więc W winie tkwi zaklęte piękno kolory świata nie przesłonięte już przyjemność wolności i prawdy bez słów W winie jest siła więc Gdy podnosi do ust pucharek pełen wina myśli o sile milcząc; a gdy już zdarzą się nieostrożne słowa, z przekleństwem na ustach zwraca się ku ostatniej kropli I czyja w tym słabość - wina? Warszawa, 29 kwietnia 1991 Bogowie Bogowie rodzą się każdego dnia ...i każdego dnia umierają Wewnątrz nas O ich poczynaniach podczas tak krótkiego czas jak nasze życie Opowiada każdy twój gest czy w nich wierzysz czy nie czy myślisz o nich Jeśli nawet pragniesz przeżyć życie w spokoju... samotności... szczęściu Bez nich ...nic z tego Nie spytają cie o zdanie W ich narodzinach jest krew w śmierci smutek Pomiędzy nie wiem - może twoje dni może ich chwile Warszawa, 5 stycznia 1993 roku Kobieta w czerwieni przyszłość - pytanie nie sposób być tak potężnym by być pewnym przed nią ochrony można tylko tej pewności dla siebie nabrać budując potężny zamek budując w nim wieżę tak wysoką by dostrzec zbliżającą się przyszłość ale gdy będzie w niej armia najeźdźców to czy - mury zamkowe wytrzymają uderzenie ale - gdy będzie nią kobieta w czerwieni czy otworzysz przed nią bramę? przyszłość... jest tak śmiesznie nieprzewidywalna że życie jest ciągłym pytaniem pytaniem - o przyszłość Warszawa, 15 lipca 1993 W zachodzącym słońcu W zachodzącym słońcu wygrzewasz się niczym stary bury kot na czerwonym ceglanym murku wśród muzyki - tyle budzącej wspomnień Wokół tyle ludzi, hałasu i zdarzeń ...i ten cały świat zginie zaraz w zachodzącym słońcu Coraz mniej światła... coraz mniej ciepła Coraz więcej ludzi następnego dnia zobaczysz, poznasz, zapomnisz Tylko słońce będzie dla nas takie same Choć nigdy nie zobaczę go już tak jak dziś Warszawa, 8 sierpnia 1998
Jarosław Zieliński, znany czytelnikom TVM choćby z opowiadania zamieszczonego w 2 numerze pisma zatytułowanym "Katedra". Jego najnowsze dziecko, jak sam pisze, to serwis Fantastyka.pl http://www.fantastyka.pl. Publikowane wiersze pochodzą ze zbiorku "Piaskowe zamki" dostępnym w witrynie Słowa i linie http://slowa.art.pl.
Jarosław Zieliński { jz@fantastyka.pl }
| 11 |  |
The VALETZ Magazine : http://magazine.valetz.art.pl { redakcja@valetz.art.pl } (c) by The VALETZ Magazine. Wszelkie prawa zastrzeżone.