| nr. 5 (X) - grudzień 1999, styczeń 2000 [ ISO 8859-2 ] | ( wersja ASCII ) | ( wersja CP-1250 )
Mandala Posłowie
Dlaczego "Mandala" ("imago mundi")? Powieść spontanicznie, nieświadomie dla samego autora, w trakcie swego powstawania, przybrała taką strukturę. Pierwotnie nie była to struktura wyrazista, dopiero uświadomienie sobie tego faktu pozwoliło nadać jej aktualnie taką właśnie formę. Poniższe pochodzi od: Jerzy Sławomir Wasilewski "Podróże do piekieł" (LSW Warszawa 1985): Antropolog, Andrzej Wierciński, definiuje to pojęcie w sposób następujący: Mandala jest odwzorowaniem struktury archetypu Góry Kosmicznej na płaszczyźnie w astrobiologicznym systemie wierzeniowym. Reprezentuje ona model świata i człowieka wyrażony w kodzie ikoniczno-numerycznym o symetrii koncentrycznej. Przyjęcie symetrii koncentrycznej umożIiwia odzwierciedlenie dynamicznej i informacyjnej zasady przekształcania Absolutnej Jedności, jako organizującego jądra, w pary biegunowych przeciwieństw, które z kolei tworzą uniwersalny system punktów kardynalnych pola sił, uruchamiającego przestrzenno-czasowy porządek zrytmizowanych powtórzeń procesów kosmicznych, klimatyczno-pogodowych, biosferycznych, społecznych i psychicznych, wzajemnie z sobą zsynchronizowanych. Głównym czynnikiem organizującym ikoniczno-numeryczną strukturę mandali w sensie ideo-archetypowym jest dynamizm zjawisk firmamentu niebieskiego o koncentrycznym porządku, który nałożony na życiową powierzchnie Ziemi, powoduje 4-fazową cykliczność występujących na niej procesów. W mandalę jako imago mundi bywają więc wprowadzane treści astronomiczne i kosmogoniczne. Z kolei mandala jako imago hominis zawierać może treści antropogoniczne i etnogenetyczne, a w szczególności odnoszące się do rozwoju obejmującego zarówno indywidualizację, jak i indywiduację. Jak wiadomo, pierwszy z tych procesów jest funkcją społeczno-kulturowego wychowania i kształcenia, co prowadzi do wytworzenia osobowości (Persony) przez nałożenie stereotypowych norm społeczno-kulturowych na normy wrodzone, zaś drugi z nich zachodzi pod naciskiem oddziaływań deprywacyjnych danego systemu inicjacji astrobiologicznej religii. System ten sięga swymi początkami szamanizmu okresu paleolitu górnego. Mandala może też pełnić rolę instrumentum gnosis, wspomagającego w drodze medytacji i kontemplacji zachodzenie procesu indywiduacji. Jest to możliwe z uwagi na archetypową część struktury mandali zanurzonej w polu podświadomości i obrazującej stereotypową grę ośrodków napędowych (emocyjnych). Świadczy o tym spontaniczne ujawnianie się mandalicznych zobrazowań (które w ujęciu przestrzennym są Górą Kosmiczną) w głębiej sięgających marzeniach sennych, w stanach psychopatycznych bądź ekstatyczno-wizyjnych, występujących wskutek zastosowania technik deprywacyjnych, wspomaganych halucynogenem. Jest więc mandala schematycznym obrazem świata, a zarazem modelem psychiki ludzkiej (w jej pełni - obejmującej zarówno świadomość, jak i nieświadomość - nazywanej przez Junga psyche), jest wreszcie instrumentem poznania tej ostatniej, bowiem jej medytacyjne studiowanie daje człowiekowi samowiedzę. Mandala jest więc istotnym narzędziem porządkowania obrazu świata we wszystkich momentach inicjacyjnych (i nie tylko), kiedy to zbudowanie takiej wizji staje się niezbędne do osiągnięcia pełni osobowości. Skonstruowanie obrazu świata (imago mundi), będącego zarazem wizerunkiem ludzkiej psychiki (imago psyche) oraz instrumentem poznania (instrumentum gnosis) służy wykształceniu wyższej świadomości o zorganizowanym poglądzie.
Wywiad z autorem powieści na następnej stronie
Grzegorz Rogaczewski { korespondencję prosimy kierować na adres redakcji }
| 33 |  |
The VALETZ Magazine : http://magazine.valetz.art.pl { redakcja@valetz.art.pl } (c) by The VALETZ Magazine. Wszelkie prawa zastrzeżone.